23 ژوئن 2023 - یک مطالعه ی جامع منتشر شده در مجله Acta Diabetologica که به مقایسه اثرات دوزهای مختلف مهارکننده های کوترانسپورتر سدیم-گلوکز (SGLT2i)در محافظت از کلیه ها در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 پرداخته است به نتایج امیدوارکننده ای دست یافت. محققان دریافتند که اثر محافظتی SGLT2ها مستقل از دوزهای افزایشی است که نشان می دهد دوزهای پایین تر ممکن است برای پیامدهای کلیوی کافی باشد.

این تحقیق که از یک رویکرد متاآنالیز شبکه ای استفاده کرد، تأثیر «-فلوزین‌های» مختلف از جمله: امپاگلیفلوزین، کاناگلیفلوزین، داپاگلیفلوزین، ارتوگلیفلوزین، ایپراگلیفلوزین، Luseogliflozin ، رموگلیفلوزین و سوتاگلیفلوزین را بر کاهش تخمینی میزان فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) ارزیابی کرد.

در این مطالعه دکترNaveen C. Hegde  و تیمش، به طور سیستماتیک چندین پایگاه داده را جستجو کرده و 45 کارآزمایی تصادفی را شناسایی کردند که شامل 48067 بیمار بود که معیارهای ورود را داشتند. این کارآزمایی‌ها اثر دوزهای مختلف SGLT2i را بر روی eGFR به عنوان نقطه پایانی بررسی کرده بودند. محققان با استفاده از رویکرد Bayesian در متاآنالیز شبکه و مدل اثر تصادفی، تاثیر هر دوز از SGLT2 ها را در محافظت از کلیه ها ارزیابی کردند. ابزار خطر سوگیری کوکرین (RoB 2.0) برای ارزیابی کیفیت مطالعات مورد استفاده قرار گرفت و سطح زیر امتیاز منحنی رتبه‌بندی تجمعی (SUCRA)  برای هر دوز از داروهای SGLT2i محاسبه شد.

یافته های این تحقیق به شرح زیر است:

·  دوز 100 میلی گرمی کاناگلیفلوزین مزیت بارزی برای eGFR، با نسبت شانس 2.3، در مقایسه با دارونما نشان داد.

·  با این حال، مزایای eGFR برای سایر فلوزین ها از نظر آماری معنی دار نبود.

·  این مطالعه نشان داد که اثر این داروها در محافظت از کلیه ها وابسته به دوز نیست، و این نشان می دهد که دوزهای پایین تر SGLT2i ممکن است برای دستیابی به نتایج مطلوب کلیوی کافی باشد.

·  از نظر رتبه بندی SUCRA، کاناگلیفلوزین 100 میلی گرمی، بالاترین امتیاز احتمالی 93 درصد را به نمایش گذاشت و پس از آن کاناگلیفلوزین 300 میلی گرمی و داپاگلیفلوزین 5 میلی گرمی، با امتیازات احتمال رتبه سوکرا به ترتیب 69 و 65 درصد قرار گرفتند.

·  این نتایج هنگام ارزیابی نسبت آلبومین به کراتینین به عنوان یک نقطه پایانی ثانویه، سازگار بودند.

به طور کلی، این مطالعه بر اثر محافظت کلیوی مستقل SGLT2i تأکید می‌کند و نشان می دهد که افزایش دوز ممکن است برای دستیابی به نتایج مطلوب کلیوی لازم نباشد. این یافته می تواند پیامدهای قابل توجهی برای درمان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 داشته باشد، زیرا دوزهای پایین تر SGLT2i نه تنها ممکن است موثر باشند، بلکه به طور بالقوه خطر عوارض جانبی مرتبط با دوزهای بالاتر را نیز کاهش می دهند.

برای تثبیت این یافته ها به تحقیقات و اعتبار سنجی بیشتری نیاز است. با این حال، در صورت تایید، استفاده از دوزهای پایین‌تر از مهارکننده‌های SGLT2 برای محافظت از کلیه ها می‌تواند رژیم‌های درمانی را ساده‌تر کرده و انطباق بیمار را بهبود بخشد. پتانسیل دستیابی به مزایای کلیوی قابل توجه با کاهش دوز دارو، گامی رو به جلو در بهینه سازی مدیریت عوارض کلیوی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/even-lower-doses-of-sglt2-inhibitors-effective-for-renoprotection-in-type-2-diabetes-113192